نمی دانم چه بنویسم، یا چه بگویم، همه نوشته اید، همه خوانده اید و فقط همه نگاه کرده ایم، من هم نگاه کرده ام.
دردآور است، صورتی خونین و غروری لگدمال شده، این خون یک زن نیست که چکه چکه از چهره می ریزد، این خون من و توست.
این غرور ماست که زیر چکمه های سیاه لگدمال شده است.
این جسم ماست که بر تن خیابان کشیده می شود.
باور کنید مغول ها هم با مردمانشان اینگونه رفتار نمی کردند.
من می ترسم، من نگرانم، نگرانم برای خودم و تو که در نیشابور زمان ایستاده ایم و به نابودی خویش به دست هم کیش خود، می نگریم.
تقصیر خودمان است، تنبلیم، یقه هایمان سفید است، بیکاریم و وبلاگ نویس شده ایم و هی مینویسم و هی نگاه می کنیم و هی غم میخوریم و هی رد میشویم.
اما نمیدانیم که یقه خونی شدن چه حالی دارد؟!، یقه خاکی شدن و نوازش خیابان چه حالی دارد؟!
نمی دانم چه بنویسم، چه بگویم...

شاید قبادیانی (ناصر خسرو) بهتر بگوید:

بر بال عقاب آمد آن تیر جگر دوز           وز ابر مر او را به سوی خاک فرو کاست
بر خاک بیفتاد و بغلتید چو ماهی            وان گاه پر خویش گشاد از چپ و از راست
گفتا:عجب است این که ز چوبی و ز آهن          این تیزی و تندی و پریدن ز کجا خاست!؟
زی تیر نگه کرد و پر خویش بر او دید         گفتا: ز که نالیم که از ماست که بر ماست

بلاخره انتظار ها به پايان رسيد و بعد از بيست و اندي سال مقامات ايران به درخواست شيطان برزگ براي مذاکره در مورد عراق چراغ سبز نشان دادند و قرار است اگر مشکلي پيش نيايد بر سر ميز مذاکره بنشينند.

در روز هاي اخير و با اعلام رسمي مقامات ايراني و آمريکايي در تائيد مذاکره، در هر دو کشور جوي خاص شکل گرفته است و صف موافقان و مخالفان را به راه انداخته است.
هر چند که هر دو کشور مذاکرات را صرفا در مورد عراق مي دانند، اما صاحبنظران اين فرصت را بابي نو در حل اختلافات بيست و چند ساله بين دو کشور پيش بيني مي کنند.

 

اين مسائل در حالي به وقوع مي پيوند که امام خميني بعد از انقلاب و در جواب موافقان مذاکره با آمريکا، آمريکا را گرگ خوانده بودند و رابطه ي ايران با آمريکا را رابطه گرگ و ميش تشبيه کرده بودند.
از سوي ديگر آيت الله خامنه اي در يکي از سخنراني ها خود، کساني را که موافق مذاکره با آمريکا بودند را افرادي معرفي کردند که يا الفباي غيرت نمي دانند يا الفباي سياست بلد نيستند.

به هر حال از اين دست اظهارات کم نيست و حتي مي توان در اين مورد به ماجراي مهاجراني وزير ارشاد دولت خاتمي و مقاله او در حمايت از مذاکره با آمريکا و اتفاقاتي که در مجلس آن وقت براي وي رخ داد اشاره کرد.
به هر روي بايد منتظر نشست و اميدوار به آينده بود.

پ.ن/1: خدايا ختم به خير بگردان
پ.ن/2: خدايا ما را از شر شيطان حفظ کن
پ.ن/3: اميدوارم اين افرادي که از جانب رهبر بي غيرت و فاقد سواد سياسي معرفي شدند شيطون بزرگ تو پاچه شون نره

پخش فيلم برخورد خشن و قهر آميز نيروي انتظامي با دختري که بهانه بد حجابي و بد پوششي دستگير شده است در اينترنت و حتي شبکه هاي ماهواره اي بازتاب گسترده اي داشته است.

اين فيلم که توسط يکي از شهروندان و با گوشي موبايل گرفته شده است، نيروي انتظامي را در اثبات اين ادعا که پليس به هيچ وجه برخورد خشن با جوانان و مخاطبان اين طرح نداشته است را زير سئوال برده است و در چند روز اخير مسئولين و موافقان اين طرح از راه هاي گوناگون و با همراه کردن رسانه هاي مختلف با خود کوشيده اند تا به نوعي روي اين مسئله سرپوش بگذارند و اذهان عمومي جامعه را از اين مسئله منحرف کنند و در پايان وجود اينگونه برخورد هاي شديد را يک استثنا جلوه دهند. رسانه هاي تيزبين ما نيز در اين ميان حق هيچ گونه انتقادي را نداشته اند و در واقع با تهديد مستقيم وزير ارشاد چشم بروي حقايق بسته اند. رسانه هايي که با اين اقدام آخرين ذره هاي اعتماد خود را نزد مردم از دست خواهند داد.

به هر روي از اين دست فيلم ها و تصاوير کم نيستند و عليرغم خواست موافقان طرح بزودي جامعه را فرا خواهند گرفت و مردم جامعه دير يا زود متوجه خواهند شد که هدف اصلي بدحجابان، معتادان و ارازل و اوباش نبوده اند بلکه هدف اصلي جوانان و طرز تفکر آنان است.

جواني که نه از سر مخدوش کردن امنيت جامعه و نه از سر عناد با داشتن حجاب و فقط و فقط بخاطر شور و هيجان جواني و اقتضاي سنش اينگونه لباس مي پوشد، جواني که در حال حاضر، حکومت بيش از هر وقتي نيازمند حضور آن در صف اول جامعه است.

 

منابع مرتبط...